شماره ۱۲۸۴ - به حکم آنکه مرا نیست در جهان یاری

به حکم آنکه مرا نیست در جهان یاری
ز خویشتن بترم نیست در نظر باری ۱

مرا نه دل نه دلارام و نه رفیق و نه یار
غمم بسیست ولی نیست هیچ غمخواری ۲

ز یار هست بسی بر دل ضعیفم بار
ولی نمی دهدم یار بر درش باری ۳

به دوستی دل ما برد و قصد جانم کرد
خدای را که، که دیدست ازین ستمکاری ۴

به خواریم همه عالم گواه حال شدند
که نیست در همه عالم چو تو جگرخواری ۵

به طنز گفت که در کار عشق ما چونی
چه بهترست مرا در جهان از این کاری ۶

که دید بلبل مستی چو من به باغ جهان
که دید چون رخ خوب تو حسن گلزاری ۷

رسید ناله زارم به هرکه در عالم
به گوش تو نرسیده فغان بیداری ۸

هزار بار بیازردم از غم هجران
چه باشد ار بنوازی به وصل یکباری ۹