شماره ۱۲۸۶ - ای که ز دولت و اقبال تو برخورداری

ای که ز دولت و اقبال تو برخورداری
برخور از عمر و جوانی که تو در خور داری ۱

چون دلت می دهد ای سنگدل عهد شکن
بی خطایی که ازین غمزده دل برداری ۲

دل نداری و گرت هست دلش نتوان گفت
آن مگر آهن و سنگست که در بر داری ۳

گفتمش زلف تو در خواب ببینم گفتا
این محالست چه سوداست که در سر داری ۴

ای به شیرین سخنی خسرو خوبان جهان
شور فرهاد چه دانی تو که شکّر داری ۵

چون لب و کام من از جام وصالت خشکست
دایم از گریه چرا دامن من تر داری ۶

چون تو مجموعه لطفی ز چه در شأن جهان
بیشتر آیت جورست که از بر داری ۷

شاد بادا دلت از من چه غمت خواهد بود
تو که در ملک جهان این همه غمخور داری ۸

از جهان کام چه جویی دگر ای خام طمع
چون همه کام دل دوست میسّر داری ۹