هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از غمها و رنجهای زندگی شکایت میکند و از اسارت در چنگال حرص و آز ناله سر میدهد. او از بیعدالتی و خواریهایی که متحمل شده گله میکند و در عین حال ابراز عشق و بندگی به معشوق میکند. در پایان، شاعر با اشاره به فرارسیدن بهار، امیدواری و شادی را در جهان میبیند.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، مفاهیمی مانند حرص، رنج، و بیعدالتی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۱۳۰۰ - دلا تا کی چنین در زیر باری
دلا تا کی چنین در زیر باری
سبکباری مجوی ار مرد کاری ۱
به بند حرص تا کی بسته باشی
چرا سرگشته همچون روزگاری ۲
مخور غم بیش ازین بر کار عالم
مبر زین بیش از کس بردباری ۳
نگویی این همه خواری و بیداد
ز روبه کی کشد شیر شکاری ۴
عزیز بس کسی بودم کنون دل
ز دستت می کشم بس جور و زاری ۵
تو را من بنده ام ای سرو آزاد
اگرچه میل وصل ما نداری ۶
بحمدالله نگارینا که دیگر
جهان خرّم شد از باد بهاری ۷
سبکباری مجوی ار مرد کاری ۱
به بند حرص تا کی بسته باشی
چرا سرگشته همچون روزگاری ۲
مخور غم بیش ازین بر کار عالم
مبر زین بیش از کس بردباری ۳
نگویی این همه خواری و بیداد
ز روبه کی کشد شیر شکاری ۴
عزیز بس کسی بودم کنون دل
ز دستت می کشم بس جور و زاری ۵
تو را من بنده ام ای سرو آزاد
اگرچه میل وصل ما نداری ۶
بحمدالله نگارینا که دیگر
جهان خرّم شد از باد بهاری ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۹۹ - گرم بودی به وصلت اختیاری
گوهر بعدی:شماره ۱۳۰۱ - چه خوش بادیست باد نوبهاری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.