شماره ۱۳۰۲ - که دارد در دو عالم چون تو یاری

که دارد در دو عالم چون تو یاری
به قد سرو سهی رخ چون نگاری ۱

وفا در دل نداری یک سر موی
به میدان جفا چابک سواری ۲

دلم فرسود در بند فراقش
ندارم بر وصالش اختیاری ۳

دل مسکین ما از پا درآمد
نمی افتد به دست ما نگاری ۴

اگرچه بار دارم بر دل از تو
بجز عشقت ندارم هیچ کاری ۵

ز چشمت مستم ای دلدار و دارم
ز لعل دلکشت در سر خماری ۶

نشستم بر سر خاک رهت خوش
چو سرو ناز کن بر ما گذاری ۷

به جان آمد دلم از بردباری
نظر سوی جهان انداز باری ۸

نظر بر من نکرد آن سرو آزاد
جهان را نیست پیشش اعتباری ۹