هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و محبت نافرجام خود میگوید و از معشوق میخواهد که به او توجه کند. او از غم و اندوه خود سخن میگوید و بیان میکند که معشوق به نیازهای او توجهی ندارد. شاعر همچنین از ثابت قدم بودن خود در عشق و از زیبایی معشوق سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعری کلاسیک ممکن است برای گروههای سنی پایین دشوار باشد.
شماره ۱۳۱۶ - تو تا کی با من مسکین نسازی
تو تا کی با من مسکین نسازی
به زاری در غم هجرم گدازی ۱
من از غم گر نسوزم پس چه سازم
تو با من گر نسازی با که سازی ۲
نیاز من نمی دانی که چندست
که از من وز چو من صد بی نیازی ۳
نیابی در جهان چندانکه جویی
چو من ثابت قدم در عشق بازی ۴
ز چنگ محنتم بستان و بنواز
به رغم دشمنم گر می نوازی ۵
به بستان سرفرازد سرو با وی
ترا زیبد نگارا سرفرازی ۶
الا ای سرو ناز بوستانی
سزد گر پیش بالایش بنازی ۷
به زاری در غم هجرم گدازی ۱
من از غم گر نسوزم پس چه سازم
تو با من گر نسازی با که سازی ۲
نیاز من نمی دانی که چندست
که از من وز چو من صد بی نیازی ۳
نیابی در جهان چندانکه جویی
چو من ثابت قدم در عشق بازی ۴
ز چنگ محنتم بستان و بنواز
به رغم دشمنم گر می نوازی ۵
به بستان سرفرازد سرو با وی
ترا زیبد نگارا سرفرازی ۶
الا ای سرو ناز بوستانی
سزد گر پیش بالایش بنازی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۱۵ - بس دولت فیروزست در پای تو سربازی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱۷ - تا کی ز سر زلف تو ما را ننوازی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.