شماره ۱۳۱۸ - وقت آنست که بر ما نظری اندازی

وقت آنست که بر ما نظری اندازی
بیش از اینم به سر بوته ی غم نگدازی ۱

تو چو خورشید جهانی و منم ذرّه صفت
چه شود گر نظر مهر به ما اندازی ۲

تو کریمی و رحیمی و من از خاکم و خشت
خاک را از کرمت حور وشی می سازی ۳

ای دل غمزده تا کی به هواداری دوست
جان ببازی به سر کویش و در پروازی ۴

عشق بازی نه به بازیست هوائیست بلند
تو که گنجشک ضعیفی نکنی شهبازی ۵

دل سرگشته به من گفت که یک لحظه خموش
گر کنی با من درویش دمی دمسازی ۶

آنچه گویم ز من خسته هجران بشنو
چون به وصلش برسی جان و جهان در بازی ۷