شماره ۱۳۱۹ - دلا تو با من مسکین چرا نمی سازی

دلا تو با من مسکین چرا نمی سازی
مگر به خون من مستمند می نازی ۱

ایا نسیم صبا گر به دوست برگذری
سلام من برسانی که محرم رازی ۲

بگو چه کم شود ای ماه مهربان نفسی
اگر تو با من آشفته حال در سازی ۳

تو آفتابی و من ذرّه ای ز خاک درت
چه باشد ار به سر خاک سایه اندازی ۴

من از کجا و هوای وصال تو ز کجا
که من کبوتر پر بسته ام تو شهبازی ۵

به سرو گوی که پیش قدش ز پا بنشین
تو پیش قامت او می کنی سرافرازی ۶

به گل بگو که چه بی شرم و شوخ چشمی تو
که در برابر رویش به حسن می نازی ۷

منم که دامن وصلت ز چنگ نگذارم
گرم چو دف بزنی ور چو چنگ بنوازی ۸

نهان کنم غم عشقت ولی چه سود که کرد
میان خلق جهان آب دیده غمّازی ۹

تو پادشاه جهانی ز دست رفت جهان
روا بود که به حال جهان نپردازی؟ ۱۰