شماره ۱۳۲۰ - چرا تو درد دلم را دوا نمی سازی

چرا تو درد دلم را دوا نمی سازی
نظر به عین عنایت بما نیندازی ۱

صبا به زلف نگارم اگر رسی زنهار
مباز با سر زلفش مکن تو جانبازی ۲

به گوش یار رسان نرمکی ز من پیغام
که عاشقان جهانرا تو محرم رازی ۳

بگو چرا چه سبب از چه رو بتا با من
به هیچ گونه نداری طریق دمسازی ۴

چه گفته ایم ز دستت بجز شکایت هجر
چه کرده ایم به پایت بجز سر اندازی ۵

چو چاره ساز جهانی تویی به لطف امروز
چرا به چاره بیچارگان نپردازی ۶

اگرچه خوار شدم بر درت چو خاک هنوز
میان خلق جهانم بود سرافرازی ۷