شماره ۱۳۲۶ - بیا که غمزه سرمست تو به دلدوزی

بیا که غمزه سرمست تو به دلدوزی
فراق روی تو را می کند بدآموزی ۱

چو بخت یار نباشد بگو چه چاره کنم
که دولت شب وصلت مرا شود روزی ۲

دلم به آتش عشقت بسوخت در سر لطف
تو را به حال من خسته نیست دلسوزی ۳

به غمزه گوی کز این پس مریز خون دلم
چرا که نیست به جز شیوه ات جگرسوزی ۴

مرا چو موم گدازان ز تاب هجرانش
تو شمع مجلس انسی بدین دلفروزی ۵

بیا و سر مکش از ما چو سرو ناز که من
به روت عاشق دیرینه ام نه امروزی ۶

دلا تو گوشه انسی بگیر از همه خلق
که غیر بار غمش در جهان نیندوزی ۷