شماره ۱۳۲۷ - اگر شود شب وصلت مرا شبی روزی

اگر شود شب وصلت مرا شبی روزی
به اوج چرخ فلک سرکشم به پیروزی ۱

سنان غمزه مزن بیش ازین به جان و دلم
که چشم مست تو مشهور شد به دلدوزی ۲

چراغ وصل تو جانا که شمع مجلس ماست
ببرد دل ز من خسته در دل افروزی ۳

به شمع گفتم پروانه ضعیف منم
مراست سوختن عادت تو از چه می سوزی ۴

جواب داد مرا شمع و گفت پروانه
تو سوختن ز سر عشق از من آموزی ۵

به یک زمان تو بسوزی به نور طلعت ما
منم که سوخته ام در غمش شبانروزی ۶

منم ز صحبت شیرین نگار خود محروم
بر آتشم ز غم و خون دیده ام روزی ۷

شب دراز، من از دیده خون دل بارم
به روز اوّل عمرم نه روز امروزی ۸

تو گر بسوزی آخر خلاص ممکن هست
مرا ز سوز خلاصی نمی شود روزی ۹