شماره ۱۳۲۸ - من تو را دارم و جز لطف توأم نیست کسی

من تو را دارم و جز لطف توأم نیست کسی
در جهانم نبود غیر تو فریادرسی ۱

نفسی بی تو نیارم زدن ای جان گرچه
نکنی یاد من خسته به عمری نفسی ۲

هرکسی راست هوایی و خیالی در سر
من بجز فکر و خیال تو ندارم هوسی ۳

بیش از اینم چو مگس از شکر خویش مران
که تفاوت نکند در شکرستان مگسی ۴

بر من دلشده هر چند گزیدی دگری
به وصالت که به جای تو مرا نیست کسی ۵

غرق دریای غم عشقم و از خون جگر
می رود بی رخت از چشمه چشمم ارسی ۶

بلبل جان من از شوق گلستان رخت
تا به کی صبر کند نعره زنان در قفسی ۷

می درآید چو جرس دشمن بیهوده درای
نتوان ترک غمم گفت به بانگ جرسی ۸

طالب وصل تو ای خسرو خوبان جهان
نه من دلشده ام بس که چو من هست بسی ۹