شماره ۱۳۵۹ - مرا که در دو جهان راحت دل و جانی

مرا که در دو جهان راحت دل و جانی
به درد عشق تو درمانده ام تو درمانی ۱

مرا به غیر تو مقصود در دو عالم نیست
خدای داند و من دانم و تو هم دانی ۲

بیا که ملک دل ایثار خاک مقدم تست
به هر چه حکم کنی بر دلم تو سلطانی ۳

منم ز جان و دلت معتقد ولی چه کنم
که اعتقاد من خسته دل نمی دانی ۴

وگر تو چاره درد دلم بخواهی کرد
چو من شوی که به درمان خویش درمانی ۵

ایا وصال تو آب حیات من تا چند
مرا بر آتش سوزان هجر بنشانی ۶

تو شاه و حاکم و فرمان دهی و ما محکوم
که نیست چاره ی ما غیر بنده فرمانی ۷