شماره ۱۳۶۰ - دلی که نیست به درد فراقت ارزانی

دلی که نیست به درد فراقت ارزانی
روا مدار کز آن پس خورد پشیمانی ۱

من شکسته جفای تو نیک می دانم
ولی تو مهر و وفای مرا نمی دانی ۲

مراست درد دلی ای نگار در غم تو
اگر تو نیک بدانی در آن فرو مانی ۳

نکرد هیچ طبیبم دوا به غیر وصال
بیا که درد دلم را بتا تو درمانی ۴

درون سینه تنگم نشسته ای چون جان
مده ز دست خدا را تو بنده جانی ۵

اگرچه وصل تو مشکل دهد مراد دلم
به جان تو که برت جان دهم به آسانی ۶

تو پادشاه جهانی بده به جان فرمان
ز دوست حکم و ازین بنده بنده فرمانی ۷

ببرد دل ز من خسته و ندادم کام
چنین بود صنما عادت مسلمانی ۸

مکن ستم به من از حد برون که از ناگاه
بگیرد آه دلم دامن تو تا دانی ۹

اگرچه هست تو را مشتری بسی به جهان
گرت به جان و جهانی خرم که ارزانی ۱۰