هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از عشق و دلبستگی به معشوق سخن میگوید. او با استفاده از استعارهها و تشبیههای زیبا، مانند مقایسه معشوق به ماه و گل، و خود به بلبل و خاک راه، احساسات عمیق خود را بیان میکند. شاعر از فراق و جور یار شکایت دارد و امیدوار است که معشوق به او توجه کند. همچنین، او از نیاز خود به کیمیای محبت معشوق سخن میگوید و آرزو میکند که دلش از هوای معشوق رها شود یا کاملاً تسلیم او گردد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از استعارهها و اصطلاحات بهکاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.
شماره ۱۳۷۰ - ای ماه اگر به گوشه گلشن نظر کنی
ای ماه اگر به گوشه گلشن نظر کنی
گل را ز حال بلبل بیدل خبر کنی ۱
گویی که جمله چشم امیدم به راه تست
شاید گرم به گوشه چشمی نظر کنی ۲
ما بینوا و مفلس و تو کیمیافروش
آخر چه باشد ار مس ما را به زر کنی ۳
ما همچو خاک راه فتاده به کوی دوست
واجب کند که بر سر خاکی گذر کنی ۴
ای ساقی مراد چه باشد اگر شبی
از جام وصل خویش مرا بی خبر کنی ۵
مسکین دلا تو تا به کی آخر ز جور یار
جان را به پیش تیر فراقش سپر کنی ۶
یا سر بر آستانه مهرش بنه ز جان
یا آنکه این هوا ز سر دل به در کنی ۷
واجب کند اگر نکند بعد ازین وفا
زان غمزه های شوخ جفاجو حذر کنی ۸
ای دل اگر مراد همی خواهی از جهان
در کوی دوست دیده و دل جان سپر کنی ۹
گل را ز حال بلبل بیدل خبر کنی ۱
گویی که جمله چشم امیدم به راه تست
شاید گرم به گوشه چشمی نظر کنی ۲
ما بینوا و مفلس و تو کیمیافروش
آخر چه باشد ار مس ما را به زر کنی ۳
ما همچو خاک راه فتاده به کوی دوست
واجب کند که بر سر خاکی گذر کنی ۴
ای ساقی مراد چه باشد اگر شبی
از جام وصل خویش مرا بی خبر کنی ۵
مسکین دلا تو تا به کی آخر ز جور یار
جان را به پیش تیر فراقش سپر کنی ۶
یا سر بر آستانه مهرش بنه ز جان
یا آنکه این هوا ز سر دل به در کنی ۷
واجب کند اگر نکند بعد ازین وفا
زان غمزه های شوخ جفاجو حذر کنی ۸
ای دل اگر مراد همی خواهی از جهان
در کوی دوست دیده و دل جان سپر کنی ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۲۲۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۶۹ - چو شود گر ز من ای جان دمکی یاد کنی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷۱ - تا به کی جانا دلم پر خون کنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.