شماره ۱۳۷۶ - دلبرا با ما تو لطف بی نهایت می کنی

دلبرا با ما تو لطف بی نهایت می کنی
از درم بازآ اگر با ما عنایت می کنی ۱

ای امید دوستان هجر تو ما را دشمنست
دشمن ما را چرا آخر حمایت می کنی ۲

دل ستانی غم دهی بر ما ستم داری روا
بعد از آن از من به صد دستان شکایت می کنی ۳

گفته ای کاو گفت ترک عشق ما، بالله که من
بی خبر ز آنم بتا کز من روایت می کنی ۴

ای دل سرگشته در هجران روی آن نگار
جان ز غم دادی و پنداری کفایت می کنی ۵

ای صبا جان جهان یک سر معطّر می شود
چون ز زلف مشکبوی او حکایت می کنی ۶