شماره ۱۳۸۵ - گر صد هزار ازین غم و دردم رسد به روی

گر صد هزار ازین غم و دردم رسد به روی
دانی که از در تو نگردم به گفت و گوی ۱

پشتم به هرکه عالم و رویم به روی تست
آیا بود که باز نشینیم روبه روی ۲

ای باد اگر به جانب آن ماه بگذری
از مهر من به حضرت او ذرّه ای بگوی ۳

گر آنچه در فراق تو بر ما همی رود
وآنگه ز دست جور رقیبان تندخوی ۴

گر بخت یاریی دهدم در شب وصال
تا روز شرح هجر توان گفت مو به موی ۵

تا جان به تن بود سر ما آستان دوست
تا پای طاقتست بپویم به جست و جوی ۶

با مدّعی بگوی که ناموس و نام و ننگ
بر باد عشق رفت تو بیهوده بس مگوی ۷

بر دیده جهان گذر ای سرو نازنین
کز رهگذار بست برو بس ز اشک جوی ۸

بر عرصه فراق ز چوگان روزگار
من خسته دل شکسته و سرگشته ام چو گوی ۹