شماره ۱۴۰۶ - مائیم و سر کوی تو جانا و گدایی

مائیم و سر کوی تو جانا و گدایی
زان روی که درد دل ما را تو دوایی ۱

جانی و جهان ای بت منظور خدا را
زین بیش مکن از من دلخسته جدایی ۲

با این همه خوبی و لطافت که تو داری
عیبت همه اینست که بی مهر و وفایی ۳

هرچند که از شدّت ایام زبونم
باشد که به فریاد رسد لطف خدایی ۴

هرچند تو را وعده کج هست نگارا
باشد که چو سرو از در ما راست درآیی ۵

آخر تو بدین قامت و بالای صنوبر
تا چند دل از خلق جهانی بربایی ۶

حدّیست جفا را و ز حد رفت خدا را
بر جان من خسته جفا چند نمایی ۷