شماره ۱۴۰۹ - ای روان گشته ز چشمم ز فراقت جویی

ای روان گشته ز چشمم ز فراقت جویی
ز چه از خون جگر در طلب مه رویی ۱

شب دیجور به امّید سحر بیدارم
بو که از زلف تو آرد به دماغم بویی ۲

تا به گرد رخ تو زلف چو چوگان دیدم
در سر کوی تو سرگشته منم چون گویی ۳

گر زند ناوک دلدوزم از آن غمزه مست
چه تفاوت کند از دست کمان ابرویی ۴

کسی ندیدست به عالم چو نگارم شوخی
دلبری لاله رخی سنگ دلی مه رویی ۵

مشکل اینست که دل برد ز دستم ناگاه
نیست جز لطف ویم در دو جهان دلجویی ۶

گرچه برگشت چو بخت از من بیچاره هنوز
نفروشم به همه ملک جهانش مویی ۷