هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از زیبایی و نور چهره معشوق سخن میگوید و با توصیف طبیعت (ماه و باغ و سرو) به ستایش معشوق میپردازد. طبیعت نیز تحت تأثیر حضور معشوق قرار گرفته و گویی به احترام او برمیخیزد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان کمسن قابل درک نباشد. همچنین، درک زیباییشناسی شعر کلاسیک معمولاً به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد.
شماره ۱۳۲ - امشب مه ده چار بیاراسته بود
امشب مه ده چار بیاراسته بود
نور از رخ تو به عاریت خواسته بود ۱
در باغ گذشته ای همانا تو و سرو
بر عذر قدمهای تو برخاسته بود ۲
نور از رخ تو به عاریت خواسته بود ۱
در باغ گذشته ای همانا تو و سرو
بر عذر قدمهای تو برخاسته بود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۱ - من دوش قضا یار و قدر پشتم بود
گوهر بعدی:شماره ۱۳۳ - ای آنکه تو را نظیر و همتا نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
