غزل ۴۴۵ - ز دست رفت مرا بی تو روزگار دریغ

ز دست رفت مرا بی تو روزگار دریغ
چه یک دریغ که هر دم هزاربار دریغ ۱

به هرچه درنگرم بی تو صد هزار افسوس
به هر نفس که زنم بی تو صد هزار دریغ ۲

دلی که آب وصالش به جوی بود روان
بسوخت زآتش هجر تو زار زار دریغ ۳

چو لاله‌زار رخت شد ز چشم من بیرون
ز خون چشم رخم شد چو لاله‌زار دریغ ۴

چو گل شکفته بدم پیش ازین ز شادی وصل
به غم فرو شدم اکنون بنفشه‌وار دریغ ۵

ز دور چرخ خروش و ز بخت بد فریاد
ز عمر رفته فغان و ز روزگار دریغ ۶

چه گویم از غم عهد جهان که تا که جهانست
بنای عهد جهان نیست استوار دریغ ۷

اگر جهان جفاپیشه را وفا بودی
مرا جدا نفکندی ز غمگسار دریغ ۸

دلت که گلشن تحقیق بود ای عطار
بسوخت همچو دل لاله ز انتظار دریغ ۹