هوش مصنوعی:
شاعر از گذرا بودن عمر و زیباییهای طبیعت مانند گل سخن میگوید و ابراز تأسف میکند که عمر کوتاه است و گلها نیز زود پژمرده میشوند.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم فلسفی و احساسی است که برای درک بهتر، نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد.
شماره ۱۹۶ - وقتست که بر سرم کنی باران گل
وقتست که بر سرم کنی باران گل
زیرا که ز باغ رو کند پنهان گل ۱
آمد به جهان باغ تا عیش کند
کوتاهی عمر دید و شد گریان گل ۲
زیرا که ز باغ رو کند پنهان گل ۱
آمد به جهان باغ تا عیش کند
کوتاهی عمر دید و شد گریان گل ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۵ - بلبل که تو از جان شده ای ناظر گل
گوهر بعدی:شماره ۱۹۷ - دلدار ز شوق رفت در گلشن گل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
