هوش مصنوعی:
شاعر از عشق و شوق دلدار به گلها و تأثیر آن بر طبیعت میگوید. او شادی و غم جهان را به آمدن و رفتن گلها تشبیه میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و شناخت ادبی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۹۷ - دلدار ز شوق رفت در گلشن گل
دلدار ز شوق رفت در گلشن گل
جوشید ز رشک روش خون در تن گل ۱
شادی و غم جهان تو می دانی چیست
در آمدن گلست و در رفتن گل ۲
جوشید ز رشک روش خون در تن گل ۱
شادی و غم جهان تو می دانی چیست
در آمدن گلست و در رفتن گل ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۶ - وقتست که بر سرم کنی باران گل
گوهر بعدی:شماره ۱۹۸ - آمد گه آن که خوش بود دامن گل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
