هوش مصنوعی: این متن شعری است که زیبایی و جذابیت معشوق را با استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های مختلف توصیف می‌کند. شاعر از زلف، خورشید، ماه، و خط معشوق به عنوان نمادهایی برای بیان عشق و شیفتگی خود استفاده کرده است. همچنین، این شعر به قدرت و تأثیر معشوق بر شاعر و دیگران اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن شامل مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و مفاهیم شعری دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.

غزل ۴۵۴ - ای زلف تو شبی خوش وانگه به روز حاصل

ای زلف تو شبی خوش وانگه به روز حاصل
خورشید را ز رشکت صد گونه سوز حاصل ۱

هر تابش مهت را مهری هزار در سر
هر تیر ترکشت را صد کینه توز حاصل ۲

ماهی در درجت هر یک چو روز روشن
ماهی که دید او را سی و دو روز حاصل ۳

روی تو بود روزی خطت گرفت نیمی
ملکی ز خطت آمد در نیمروز حاصل ۴

ملکی که هیچ سلطان حاصل ندید خود را
کردی به چشم زخمی تو دلفروز حاصل ۵

وان راستی که کس را هرگز نشد مسلم
زلف تو کرده آن را پیوسته کو ز حاصل ۶

پرده دریدن تو پیوند کی پذیرد
عطار را گر آید صد پرده دوز حاصل ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۶۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۵۳ - زهی در کوی عشقت مسکن دل
گوهر بعدی:غزل ۴۵۵ - عشق جانی داد و بستد والسلام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.