شماره ۲۴۱ - بر روی مه تو کرد نظاره دلم

بر روی مه تو کرد نظاره دلم
از دست بشد ز شوق بیچاره دلم ۱

هرچند تنم ز حضرتت محرومست
حقّا که ملازمست همواره دلم ۲