هوش مصنوعی:
شاعر از ناملایمات روزگار شکایت دارد و تنها مایهٔ امید و آرامش خود را لطف و محبت معشوق میداند. او در انتظار یاری نشسته است، اما فریادرسی نمییابد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاطفی و استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک ظرافتهای شعر کلاسیک فارسی معمولاً به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد.
شماره ۳۲۷ - بیچاره دل از فلک جفا برده بسی
بیچاره دل از فلک جفا برده بسی
جز لطف توأم در دو جهان نیست کسی ۱
من منتظرم نشسته بر راه امید
فریادرسم که نیست فریادرسی ۲
جز لطف توأم در دو جهان نیست کسی ۱
من منتظرم نشسته بر راه امید
فریادرسم که نیست فریادرسی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲۶ - گویند که دوش شحنگان تتری
گوهر بعدی:شماره ۳۲۸ - سرگردانم چو گوی در دست کسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
