شماره ۳۳ - چو خنجر ستم آن ترک لشگری برداشت

چو خنجر ستم آن ترک لشگری برداشت
دلم ستمکشی واو ستمگری برداشت ۱

منم که روز ازل از من آسمان و زمین
محبت پدری مهر مادری برداشت ۲

خوشم بضعف تن اما فغان که صیادم
زصید من نظر از عیب لاغری برداشت ۳

ز سنگ حادثه ایمن شود کسی که بتن
نهال هستی او ننگ بی بری برداشت ۴

بحیرتم که زآوارگی چه دید که خضر
گذاشت پیروی از دست و رهبری برداشت ۵

بملک حسن بت ماست خواجه ای که نظر
زبندگان ز غرور توانگری برداشت ۶

گهر فروش دل من طبیب گاه سخن
چه ناله ها که ز انصاف مشتری برداشت ۷