شماره ۱ - منزل بسی دور و بپا ما را شکسته خارها شماره ۲ - درماندگی خود به که گوییم خدا را شماره ۳ - جا در صف عشاق مده اهل هوس را شماره ۴ - چون خواهم با سگانش گرم سازم آشنائی را شماره ۵ - چون از طرف چمن آن سرو سیمین‌بر شود پیدا شماره ۶ - از هجر بت یگانه ما شماره ۷ - نیست هرگز ببد و نیک جهان کار مرا شماره ۸ - دارد بسحر دعا اثرها شماره ۹ - به همواری تهی کن از غم لیلی و شان دل را شماره ۱۰ - چو نیست دسترسم آنکه بوسم آن پارا شماره ۱۱ - مسکینی و غریبی از حد گذشت ما را شماره ۱۲ - افزوده غمی چون به غم دیگرم امشب شماره ۱۳ - ز چشم خونفشان خویش دارم چشم از آن امشب شماره ۱۴ - دربان نکند جرأت و خاصان ملک هست شماره ۱۵ - رفته عمر و نیم جانی مانده است شماره ۱۶ - دل غمدیده به دنبال کسی افتادست شماره ۱۷ - از غم لیلی بوادی گرچه مجنون میگریست شماره ۱۸ - ما را دگر زیار؛ تمنا نمانده است شماره ۱۹ - گر چه ما را دسترس بر دامن آن ماه نیست شماره ۲۰ - تا به من از ناز ساقی سرگران افتاده است شماره ۲۱ - دیگر دلم خدنگ جفا را نشان شدست شماره ۲۲ - عشقم آتش زد و از وی اثری پیدا نیست شماره ۲۳ - از حال ما چه پرسی ای بی‌وفا که چون است شماره ۲۴ - برگیر مهر از آنکه به کام دل تو نیست شماره ۲۵ - سینه گرم و مژه خونبار و سحر نزدیکست شماره ۲۶ - هر کسی را که چو من دیده خونباری هست شماره ۲۷ - کاروان عشق را بانگ درای دیگرست شماره ۲۸ - دلتنگم و پرواز گلستان هوسم نیست شماره ۲۹ - میرسد یار و دریغا سروسامانم نیست شماره ۳۰ - هر دم بگوشه ای ز خیالت وطن گرفت شماره ۳۱ - رفتم و برگشتنم دیگر بکوی یار نیست شماره ۳۲ - ما را که با تو غیر وفا در میانه نیست شماره ۳۳ - چو خنجر ستم آن ترک لشگری برداشت شماره ۳۴ - چون رحمتت فزاید بر عذرخواهی ای دوست شماره ۳۵ - کسی راه غمش را سر نبردست شماره ۳۶ - در حلقه خوبان چو تو یک عربده جو نیست شماره ۳۷ - رفت حسن تو و عشقت به دل من باقیست شماره ۳۸ - چو بگذری به تل عاشقان دکانی هست شماره ۳۹ - زدی بتیغم و از جبهه تو چین برخاست شماره ۴۰ - ما وشکن دامی و فریاد و دگر هیچ شماره ۴۱ - بگلشنی که زرویت نقاب می افتد شماره ۴۲ - از کین گر آن بیدادگر بر سینه ام خنجر زند شماره ۴۳ - برکی نگرم؟ چون بتو دیدن نگذارند شماره ۴۴ - صیاد را نگر که چه بیداد می کند شمارهٔ ۴۵ - نوایی شماره ۴۶ - از تو چون هر نفسم بر فلک افغان نرسد شماره ۴۷ - عاشقان را نگر از خاره تنی ساخته اند شماره ۴۸ - گله ام از تو مپندار که از دل برود شماره ۴۹ - روزی که دور از برم آن خوشخرام شد شماره ۵۰ - بمن از ناز نگاهش نگرید شماره ۵۱ - آنان که برخسار تو چون من نگرانند شماره ۵۲ - دو هفته شد که زمن یار سرگران دارد شماره ۵۳ - از خشم و کین نگاه تو کارم بجان رسد شماره ۵۴ - مرا بتیست که دلها ازین ستم شکند شماره ۵۵ - خط بر رخ یار خوش نباشد شماره ۵۶ - دل سوخت از شتاب و بدلبر نمی رسد شماره ۵۷ - دارم نظری با گل کو روی ترا ماند شماره ۵۸ - از دیده ام فکندی وهنگام آن نبود شماره ۵۹ - آن صبح امیدی که بدوران تو یابند شماره ۶۰ - ساختی خوارم، بعاشق گلعذاران این کنند؟ شماره ۶۱ - مرا در سینه دل چون نافه تا پر خون نخواهد شد شماره ۶۲ - کجا کسی غم شبهای تار من دارد شماره ۶۳ - جدا از روی تو چشمم چو خونفشان گردد شماره ۶۴ - هر که از خون جگر چون لاله ساغر می کشد شماره ۶۵ - ترسم که چو جانم زتن زار برآید شماره ۶۶ - گریه نتوانست غم را از دل بیتاب برد شماره ۶۷ - گفتی که با دلت غم هجران چه می کند شماره ۶۸ - گو روزگار هرچه تواند بما کند شماره ۶۹ - ترک چشمش که قصد جان دارد شماره ۷۰ - مائیم و فراق دیده ای چند شماره ۷۱ - گرنه گل ناله ای از مرغ چمن گوش کند شماره ۷۲ - تا قیامت دمد از خاک من خون آلود شماره ۷۳ - آنان که در طلب به پی دل نمی رسند شماره ۷۴ - من آن صیدم که از ضعفم نفس بیرون نمی آید شماره ۷۵ - فریاد من به چرخ نه هر دم نمی‌رسد شماره ۷۶ - نه همین ز آتش عشقت دل ما می سوزد شماره ۷۷ - مرغی که بکوی تو ز پرواز نشیند شماره ۷۸ - در آن گلشن که گلچین در بروی باغبان بندد شماره ۷۹ - از آن آهم ز دل مشکل برآید شماره ۸۰ - کدام شب که فغانم بآسمان نرسد شماره ۸۱ - زبامی چو بینم که ماهی برآید شماره ۸۲ - مرا کام دل گر زیاری برآید شماره ۸۳ - می رود از خویش دل چون دیده حیران می شود شماره ۸۴ - تا بدلجوئی من لعل تو خندان نشود شماره ۸۵ - هرگز بیاد ما زر و گوهر نمی رسد شماره ۸۶ - گفتی از جور فراقت چه بمن می گذرد شماره ۸۷ - قسمتم کاش بآنکوی کشد دیگر بار شماره ۸۸ - بدل دارم غم عشقی نهان از محرمان خوشتر شماره ۸۹ - قسمتم گرمی بازار نگردد هرگز شماره ۹۰ - ز پا فتادم و رویم بمنزلست هنوز شماره ۹۱ - دل عاشق نمی گردد براحت مهربان هرگز شماره ۹۲ - صید دلم که باشد ازو خون روان هنوز شماره ۹۳ - هر چند بر آن عارض گلگون نگرد کس شماره ۹۴ - چون ناله ز جور تو ستمگر نکند کس؟ شماره ۹۵ - تیغ از میان به قصد من ناتوان مکش شماره ۹۶ - چه دامست این که هر مرغی که می گردد گرفتارش شماره ۹۷ - بمن آن بیوفا یارب که بادا خاطر شادش شماره ۹۸ - سر منزل سلمی که منم دل نگرانش شماره ۹۹ - زد مرا زخمی و از پیش نظر بگذشت حیف شماره ۱۰۰ - نگشاید دلم از وصل بهجران نزدیک شماره ۱۰۱ - سوی تو عجب نیست اگر میکشدم دل شماره ۱۰۲ - چه خواهد شد اگر سلطان دهد گوشی بفرمانم شماره ۱۰۳ - در دل اگر باشدم غیر وصال توکام شماره ۱۰۴ - مپسند از درت ای دوست غمین برخیزم شماره ۱۰۵ - از سر زلف نگاری دو سه تاری دارم شماره ۱۰۶ - صبح محشر که من از خواب گران برخیزم شماره ۱۰۷ - چون شکوه از جفای تو بنیاد می کنم شماره ۱۰۸ - رحمی، رحمی که از کنارم شماره ۱۰۹ - ما غمزدگان چون زدل آهنگ برآریم شماره ۱۱۰ - زهجرانت سخن هر شب که با دل در میان دارم شماره ۱۱۱ - بی تو خود را بسکه از تاب و توان انداختم شماره ۱۱۲ - بصد بلا زغمت گرچه مبتلا شده ام شماره ۱۱۳ - شب شد که شکوه ها ز دل تنگ برکنیم شماره ۱۱۴ - گذارد کی مرا سودای عشق از جوش بنشینم شماره ۱۱۵ - بهتر آنست که پا از سر بازار کشم شماره ۱۱۶ - جز این که در فراق تو خاکی بسر کنم شماره ۱۱۷ - خوش آن خلوت که چون آئی بروی غیر در بندم شماره ۱۱۸ - چه خونها در دل ایام کردیم شماره ۱۱۹ - آنکه پیوسته به رویت نگرانست، منم شماره ۱۲۰ - نمودی گاه زلف عنبرین گه خال مشگینم شماره ۱۲۱ - حکایتها که بعد از من تو خواهی گفت با خاکم شماره ۱۲۲ - نیست مهر تو متاعی که بجان بفروشم شماره ۱۲۳ - خاک درت بمژگان خوش آنکه رفته باشم شماره ۱۲۴ - باین خوشم که زدردت بدیده خواب ندارم شماره ۱۲۵ - بسکه دیدم سست عهدی از تو دل برداشتم شماره ۱۲۶ - غافل مشو از حال من بی سروسامان شماره ۱۲۷ - نهانی رازهای دوستداران شماره ۱۲۸ - نگارینا دل پر درد من بین شماره ۱۲۹ - هر کرا یاری برای خویشتن شماره ۱۳۰ - دل می برد دل ای هوشمندان شماره ۱۳۱ - ز بیدادت ننالد چون دل من؟ شماره ۱۳۲ - از سر کوی تو دردا که من دل نگران شماره ۱۳۳ - خفتن نتوان درین گلستان شماره ۱۳۴ - چه خوشست از تو گاهی مژه نیم باز کردن شماره ۱۳۵ - جانا در انتظار تو شد روزگار من شماره ۱۳۶ - اگر از حال ما پرسی بپرس از طره ی جانان شماره ۱۳۷ - از برت کی من به این الفت جدا خواهم شدن شماره ۱۳۸ - بر من نیندازد نظر بی اعتباری را ببین شماره ۱۳۹ - شب چو بمیرم به سر کوی تو شماره ۱۴۰ - دارم به چمن چه کار، بی تو شماره ۱۴۱ - یاد آر ای که فارغ، در محملی نشسته شماره ۱۴۲ - از نفس گرم من عالمی افروخته شماره ۱۴۳ - آرد شبیخون چون هجرت ای ماه شماره ۱۴۴ - شدیم پیرو بدل داغ آن جوان مانده شماره ۱۴۵ - ای که بر خاک شهیدان گذر انداخته‌ای شماره ۱۴۶ - از ما نهفته با دگران یار بوده ای شماره ۱۴۷ - از ما درین گلستان جویند گر نشانی شماره ۱۴۸ - از باده عشرت تو و رخسار چو ماهی شماره ۱۴۹ - از می لعل بکف تا دو سه جامی داری شماره ۱۵۰ - بصید جسته از دامی چه خوش میگفت صیادی شماره ۱۵۱ - بساقی گفت در میخانه مستی شماره ۱۵۲ - ببخشا ای که میر کاروانی شماره ۱۵۳ - تو که ای امیر داری ز سراغ من فراغی شماره ۱۵۴ - چو باشد مایل بیداد شاهی شماره ۱۵۵ - چنین که باغم گرفته ام خو مخوان ببزمم به میگساری شماره ۱۵۶ - حیف از تو که ارباب سخن را نشناسی شماره ۱۵۷ - دلی دارم که دارد اضطرابی شماره ۱۵۸ - رفتند همرهان و تو در فکر منزلی شماره ۱۵۹ - زصید من چه شود گر عنان بگردانی شماره ۱۶۰ - ز نکویی آنچه باید همه را تمام داری شماره ۱۶۱ - کردیم شبی روز غریبانه بدامی شماره ۱۶۲ - مشکل که دهد دست مرا با تو وصالی شماره ۱۶۳ - مسلمانان مرا حال تباهی شماره ۱۶۴ - یاد آرای ستمگر از حال خاکساری