شماره ۴۴ - صیاد را نگر که چه بیداد می کند

صیاد را نگر که چه بیداد می کند
نه می کشد مرا ونه آزاد می کند ۱

بنگر که یار خاطر ما شاد می کند
با غیر همنشین و مرا یاد می کند ۲

مرغ دلم که اینهمه فریاد می کند
فریاد از تغافل صیاد می کند ۳

خوش نغمه بلبلان چمن را چه شد که زاغ
بر شاخ گل نشسته و فریاد می کند ۴

برما روا مدار ستم بیش از این که دل
تا کی مگر تحمل بیداد می کند؟ ۵

من ساده لوح و دلبر عاشق فریب من
هر دم بوعده ای دل من شاد می کند ۶

آن بیوفا طبیب که ذکرش بخیر باد
دانسته ای که هیچ ترا یاد می کند ۷