هوش مصنوعی: این متن شعری است که از عشق، درد دل، و رنج‌های عاطفی سخن می‌گوید. شاعر از غم پنهان در دل، اشک‌های بی‌پایان، و دشواری‌های عشق مانند خار در دل یاد می‌کند. همچنین، به مفاهیمی مانند فروتنی در عشق (گدایی که در بزم محبت به شاهی می‌رسد) و تلاش بی‌وقفه برای یافتن آرامش اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاطفی عمیق و پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد عشق و اندوه نیاز به بلوغ فکری دارد تا به درستی درک شود.

شمارهٔ ۴۵ - نوایی

غمش در نهانخانهٔ دل نشیند
به نازی که لیلی به محل نشیند ۱

به دنبال محمل چنان زار گریم
که از گریه‌ام ناقه در گل نشیند ۲

خلد گر به پا خاری آسان بر آرم
چه سازم به خاری که در دل نشیند ۳

پی ناقه‌اش رفتم آهسته ترسم
غباری به دامان محمل نشیند ۴

مرنجان دلم را که این مرغ وحشی
ز بامی که برخاست مشکل نشیند ۵

عجب نیست خندد اگر گل به سروی
که در این چمن پای در گل نشیند ۶

بنازم به بزم محبت که آنجا
گدایی به شاهی مقابل نشیند ۷

طبیب از طلب در دو گیتی میاسا
کسی چون میان دو منزل نشیند؟ ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۵۲۲
این گوهر را بشنوید
خوانش

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۴ - صیاد را نگر که چه بیداد می کند
گوهر بعدی:شماره ۴۶ - از تو چون هر نفسم بر فلک افغان نرسد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.