هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از دوری یار و پایان تحمل خود میگوید. او از آزادی و اسارت، وفا و جفا، و رابطهٔ ارباب و بنده سخن میگوید و با اشاره به محمود و ایاز، به تلخیِ از دست دادن عشق و حرام شدن شادیها اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است و درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد. همچنین، برخی اشارات تاریخی و تمثیلی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۴۹ - روزی که دور از برم آن خوشخرام شد
روزی که دور از برم آن خوشخرام شد
من بودم و تحملی اما تمام شد ۱
اینست اگر فراغت آزادگان باغ
آسوده طایری که گرفتار دام شد ۲
زین باده ای که گشته ازو خون غم حلال
خوش نوش ای حریف که بر ما حرام شد ۳
آگاه ازین نگشت که در بندگی فتاد
محمود و درگمان که ایازش غلام شد ۴
سود وفا، زیان جفا، گفتمش طبیب
آگه نیم ازین دو پسندش کدام شد ۵
من بودم و تحملی اما تمام شد ۱
اینست اگر فراغت آزادگان باغ
آسوده طایری که گرفتار دام شد ۲
زین باده ای که گشته ازو خون غم حلال
خوش نوش ای حریف که بر ما حرام شد ۳
آگاه ازین نگشت که در بندگی فتاد
محمود و درگمان که ایازش غلام شد ۴
سود وفا، زیان جفا، گفتمش طبیب
آگه نیم ازین دو پسندش کدام شد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸ - گله ام از تو مپندار که از دل برود
گوهر بعدی:شماره ۵۰ - بمن از ناز نگاهش نگرید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.