شماره ۵۱ - آنان که برخسار تو چون من نگرانند

آنان که برخسار تو چون من نگرانند
دانند که زیبائی و ای کاش ندانند ۱

ما کام دل خود زاسیری بستانیم
از ما اگر این کنج قفس را نستانند ۲

برخیز که خود را برسانیم بمنزل
تا مردم این قافله در خواب گرانند ۳

ساقی قدحی قسمت ما تشنه لبان کن
زان می که حریفان همه بر خاک فشانند ۴

غیرت جگرم سوخت شنیدم چو ز اغیار
این راز، که نامحرم آن پردگیانند ۵

زنهار طبیب از سفر عشق میاسا
کاواره درین مرحله بس راهروانند ۶