بخش ۱ - نامهٔ باستان در یگانگی خداوند پاک

سر نامه بر نام زروان پاک
که رخشید ازو هرمز تابناک ۱

خداوند زاووش و کیوان پیر
فروزندهٔ ماه و ناهید و تیر ۲

وز او آفرین باد بر ایزدان
که هستند فرمانبرش جاودان ۳

هم امشاسپندان با زور و دست
که دارند بر کوه ها را نشست ۴

وهومانو آن پیک هوش و خرد
کزو برتر اندیشه برنگذرد ۵

دگر ثاریوهرا سروش شهان
کزاو گردد آباد ویران جهان ۶

سپندار میتا شه زندگی
که جان ها ازو یافت پایندگی ۷

فراواشی امشاسفند روان
که آخر شتابد سوی آسمان ۸

بسی باد نفرین ناخوب و زشت
ابر انگرومانیوس پلشت ۹

که اهریمنانند او را رهی
ز نور و فروغ است جانش تهی ۱۰

اکومانو آن دیو تیره روان
که از زهر تن‌ها کند ناتوان ۱۱

دگر زیری آن مایهٔ بغض و کین
کز او شد پر آشوب روی زمین ۱۲

دگر سااورو آن بد بدکنش
که آز و فریب است او را منش ۱۳

همان اندریمان ناپاک رای
که جور و ستم ماند از وی به جای ۱۴