غزل ۵۰۲ - رفتم به زیر پرده و بیرون نیامدم

رفتم به زیر پرده و بیرون نیامدم
تا صید پرده‌بازی گردون نیامدم ۱

چون قطب ساکن آمدم اندر مقام فقر
هر لحظه همچو چرخ دگرگون نیامدم ۲

بنهاده‌ام قدم به حرمگاه فقر در
تا هرچه بود از همه بیرون نیامدم ۳

زر همچو گل ز صره از آن ریختم به خاک
تا همچو غنچه با دل پر خون نیامدم ۴

از اهل روزگار به معیار امتحان
کم نیستم به هیچ، گر افزون نیامدم ۵

همچون مگس به ریزهٔ کس ننگریستم
هر چند چون همای همایون نیامدم ۶

منت خدای را که اگر بود و گر نبود
در زیر بار منت هر دون نیامدم ۷

هر بی خبر برون درست از وجود من
آخر من از عدم به شبیخون نیامدم ۸

عطار پر به سوی فلک همچو جبرئیل
راه زمین مرو که چو قارون نیامدم ۹