شماره ۱۹ - جان و دلم همیشه به عشقت اسیر باد

جان و دلم همیشه به عشقت اسیر باد
جانا مرا خیال تو نقش ضمیر باد ۱

سوز غمت روان مرا ناگزیر شد
مهر دلم هوای ترا ناگزیر باد ۲

چون مهر تست بر دل این بنده پادشا
از نایب وفا تو او را وزیر باد ۳

گفتم که جان دهم به تو گر دلپذیر نیست
دل شد ز کار کار دلم بر مریر باد ۴

چون جان من مبشر اقبال شاه شد
پیک ارادت تو به وصلم بشیر باد ۵

بر خاک میرم از تو، نیم بر خلاف میر
یاریم کن که یار تو اقبال میر باد ۶

خورشید خسروان فلک مسجد سیف دین
کاقبال کل به کل جهانش حقیر باد ۷

میر ارسلان که چرخ چوالب ارسلان وار
در ملک و در ثغور مشار و مشیر باد ۸

می خواستم که گویمش ای چشم روزگار
جاوید چشم و دولت عمر قریر باد ۹

خورشید گفت حرز نگهدار هان و هان
زین سهو هم پناه شهت دستگیر باد ۱۰

حر ز بقای بار عنا در رکاب او
چون گویمش که دیده عمرش منیر باد؟ ۱۱

تا باد و خاک و آتش و آبست در جهان
بر هر چهار دورش حکمش قدیر باد ۱۲

حزمش رجوعگاه سپهر و نجوم شد
عمرش عمل کنار قلیل و کثیر باد ۱۳

یار ایتش خطاب گستر . . . حرج؟
در شکر نعم مولی و نعم النصیر باد ۱۴