هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و فراق یار می‌گوید و احساسات خود را با تصاویر زیبا و استعاری بیان می‌کند. او از بی‌قراری عقل و سوگوار بودن روح در غیاب معشوق سخن می‌گوید و هر جزء از وجود معشوق را به عناصری مانند تیر و مار تشبیه می‌کند. شاعر با وجود ناامیدی‌های ظاهری، هنوز به وصل امیدوار است و عشق را فراتر از توانایی‌های خود می‌داند. در پایان، او از خوشحالی خود می‌گوید که غم معشوق به عنوان یادگاری از گذشته‌ها باقی مانده است.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از تصاویر مانند 'هر موی طره ی تو ماریست' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.

شماره ۱۰ - در کوی تو عقل بی قراریست

در کوی تو عقل بی قراریست
بی روی تو روح سوگواریست ۱

هر تار ز نرگس تو تیری است
هر موی طره ی تو ماریست ۲

وصل است ز تو نخست پس هجر
آری پس هر میی خماریست ۳

نومید نیم ز کار وصلت
زیرا که زمانه هم به کاریست ۴

خود عشق چه در خورست ما را؟
ما را نه دلی نه روزگاریست ۵

شادم که مجیر را غم تو
از هر چه گذشت یادگاریست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹ - یک شبه وصل تو ز صد جان بهست
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - دلم عشق تو را چون جان نهان داشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.