هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و فراق یار میگوید و احساسات خود را با تصاویر زیبا و استعاری بیان میکند. او از بیقراری عقل و سوگوار بودن روح در غیاب معشوق سخن میگوید و هر جزء از وجود معشوق را به عناصری مانند تیر و مار تشبیه میکند. شاعر با وجود ناامیدیهای ظاهری، هنوز به وصل امیدوار است و عشق را فراتر از تواناییهای خود میداند. در پایان، او از خوشحالی خود میگوید که غم معشوق به عنوان یادگاری از گذشتهها باقی مانده است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعارههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از تصاویر مانند 'هر موی طره ی تو ماریست' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۱۰ - در کوی تو عقل بی قراریست
در کوی تو عقل بی قراریست
بی روی تو روح سوگواریست ۱
هر تار ز نرگس تو تیری است
هر موی طره ی تو ماریست ۲
وصل است ز تو نخست پس هجر
آری پس هر میی خماریست ۳
نومید نیم ز کار وصلت
زیرا که زمانه هم به کاریست ۴
خود عشق چه در خورست ما را؟
ما را نه دلی نه روزگاریست ۵
شادم که مجیر را غم تو
از هر چه گذشت یادگاریست ۶
بی روی تو روح سوگواریست ۱
هر تار ز نرگس تو تیری است
هر موی طره ی تو ماریست ۲
وصل است ز تو نخست پس هجر
آری پس هر میی خماریست ۳
نومید نیم ز کار وصلت
زیرا که زمانه هم به کاریست ۴
خود عشق چه در خورست ما را؟
ما را نه دلی نه روزگاریست ۵
شادم که مجیر را غم تو
از هر چه گذشت یادگاریست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹ - یک شبه وصل تو ز صد جان بهست
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - دلم عشق تو را چون جان نهان داشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.