هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از عشق و اشتیاق خود به معشوق سخن می‌گوید و از رنج‌ها و آرزوهایش در این راه می‌نالد. او از زیبایی و جذبه‌های معشوق می‌گوید و از تأثیرات عمیق آن بر دل و جان خود و دیگران سخن می‌راند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'کشتن آرزویت' و 'خون‌ریز خلق خواهی' ممکن است برای سنین پایین‌تر نامناسب باشد.

شماره ۱۹ - ای شب خجل ز مویت گل تنگ دل ز رویت

ای شب خجل ز مویت گل تنگ دل ز رویت
کوثر عرق گرفته از شرم خاک کویت ۱

ماییم و خشک جانی بر کف نهاده پیشت
یا رحمت است رایت یا کشتن آرزویت ۲

عالم ز عشوه پر کن دلها به غمزه بشکن
کس را نماند رویی کارد سخن به رویت ۳

آشوب شهر جویی بربند راه وصلت
خون ریز خلق خواهی بگشای بند مویت ۴

اینک مجیر و شهری در پی به خصمی تو
با تو چه جای بیم است با خصم کینه جویت؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸ - آن زلف پر از پیچ و شکن را چه توان گفت؟
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - غمی دارم که هرگز کم نگردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.