شماره ۲۹ - با سر زلف تو مرا کار به جایی نرسد

با سر زلف تو مرا کار به جایی نرسد
درد مرا گر تو تویی از تو دوایی نرسد ۱

از تو هر آن روز که من گل به وفا می طلبم
شب نرسد تا به دلم خار جفایی نرسد ۲

در غم آنم که شود عمر من از دست چو گل
وز چمن وصل توان مهر گیایی نرسد ۳

نیست عجب گر نرسد گوهر وصل تو به من
ملک سلیمان چه عجب گر به گدایی نرسد ۴

بر سر شاخی که ازو بوی وفای تو دمد
من نرسم که بر فلک بی سر و پایی نرسد ۵

بی تو مجیرست و لبی مانده دعای تو درو
که دست او در غم تو جز به دعایی نرسد ۶