شماره ۵۴ - گفتم ای ترک نظر سوی من غمگین کن

گفتم ای ترک نظر سوی من غمگین کن
رحمتی بر من محنت زده مسکین کن ۱

عشق من بی لب شیرین تو تلخ است چو زهر
به یکی بوسه همه زهر مرا شیرین کن ۲

ای دل من شده از آتش هجران تو گرم
زان لب لعل دل گرم مرا تسکین کن ۳

خنده خوش می‌زن و مجلس همه در شکر گیر
زلف بفشان و جهان پر گل و پر نسرین کن ۴

گفت من ماهم و همچون تو بود خام طمع
هر که گوید که طمع بر مه و بر پروین کن ۵

گفتم ای ترک مزن بر دل من داغ جفا
ور زنی، مرهم از آن دو لب چون نوشین کن ۶

گفتمش چند کنم در غم تو ناله زار؟
گفت گر وصل منت باید صد چندین کن ۷

گفتم از سیم میانت اثری یابم گفت
یا میانم مطلب یا کمرم زرین کن ۸

ور ندانی که وجوه کمر زر به کجاست؟
مدحت بارگه خسرو خوب آیین کن ۹

ارسلان شاه جهانبخش که گوید کرمش
جای خاک دَرَم از تارک علیین کن ۱۰