هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ بیانگر درد و رنج عاشقانهای است که شاعر از غم و اندوه معشوق خود متحمل شده است. او از غمزههای معشوق و رنجهای عشقی خود میگوید و بیان میکند که دیگر توان تحمل این دردها را ندارد. شاعر از اشکهای پنهانی، دلشکستگی و ناتوانی در جدایی از معشوق سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند دلشکستگی و رنج عشقی نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۵۵ - ناوک مینداز ای صنم از غمزه بر من بیش ازین
ناوک مینداز ای صنم از غمزه بر من بیش ازین
هر چند گیلی گردنی زو بین میفگن بیش ازین ۱
قد در غمت نون کرده ام وز دیده جیحون کرده ام
مفگن که نه خون کرده ام خون در دل من بیش ازین ۲
پوشم به دامان در نهان هر شب سرشگ از پاسبان
پوشیدن آخر چون توان دریا به دامن بیش ازین؟ ۳
از دوستی دل برده ای بس جان به غم آزرده ای
بد دوستی گو کرده ای با هیچ دشمن بیش ازین ۴
صبر مجیر از دست غم از سوزنت گشتست کم
نتوان جدا کردن ز هم سندان به سوزن بیش ازین ۵
هر چند گیلی گردنی زو بین میفگن بیش ازین ۱
قد در غمت نون کرده ام وز دیده جیحون کرده ام
مفگن که نه خون کرده ام خون در دل من بیش ازین ۲
پوشم به دامان در نهان هر شب سرشگ از پاسبان
پوشیدن آخر چون توان دریا به دامن بیش ازین؟ ۳
از دوستی دل برده ای بس جان به غم آزرده ای
بد دوستی گو کرده ای با هیچ دشمن بیش ازین ۴
صبر مجیر از دست غم از سوزنت گشتست کم
نتوان جدا کردن ز هم سندان به سوزن بیش ازین ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۴ - گفتم ای ترک نظر سوی من غمگین کن
گوهر بعدی:شماره ۵۶ - داد دلم به دست غم طره دلربای تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.