هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از رنج و غم عشق شکایت میکند و از معشوق میپرسد که چرا با وجود عشوهها و شیرینزبانیهایش، باز هم او را میآزارد و به کشتن میدهد. شاعر از تلخیهای روزگار و عشق مینالد و از معشوق میخواهد که به جای آزار، خوبی کند و از سرمایهی جوانی بهره ببرد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عاشقانهی عمیق و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به رنج و کشتن ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۶۹ - مرا فرسوده غم چند داری؟
مرا فرسوده غم چند داری؟
به عشوه تا کیم خرسند داری؟ ۱
به جد می بینمت در کشتن من
به خون من مگر سوگند داری؟ ۲
مرا از تست عیش تلخ چون دهر
چه باشد کز دو لب پر قند داری؟ ۳
به خوبی در جهان سودی همی کن
که این سرمایه روزی چند داری ۴
روا داری چنین کز بهر بوسی؟
مجیر خسته را در بند داری ۵
به عشوه تا کیم خرسند داری؟ ۱
به جد می بینمت در کشتن من
به خون من مگر سوگند داری؟ ۲
مرا از تست عیش تلخ چون دهر
چه باشد کز دو لب پر قند داری؟ ۳
به خوبی در جهان سودی همی کن
که این سرمایه روزی چند داری ۴
روا داری چنین کز بهر بوسی؟
مجیر خسته را در بند داری ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۸ - باز از دو لب به عالم صد شور درفگندی
گوهر بعدی:شماره ۷۰ - چون تو از غم ندیده ای خواری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
