هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، ناامیدی و یأس از دنیای ناعادلانه را بیان می‌کند. شاعر به بی‌وفایی جهان، نبود عدالت، و بی‌ثمر بودن امیدها اشاره می‌کند. او همچنین از رنج‌های بشری و ناپایداری زندگی سخن می‌گوید و به دنبال آرامش و معنایی می‌گرد که گویی دست‌نیافتنی است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی، ناامیدی و نقد اجتماعی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد. درک کامل این متن نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی و ادبیات دارد.

شماره ۱۲ - در گلشن ایام نسیمی ز وفا نیست

در گلشن ایام نسیمی ز وفا نیست
در دیده افلاک نشانی ز حیا نیست ۱

بر خوانچه این سبز فلک خود همه قرصی است
و آن هم ز پی گرسنه چشمان چو ما نیست ۲

آسایش و سیمرغ دو نام است که معنیش
یا هست و در ادراک نمی آید و یا نیست ۳

کمتر بود از یکنفس امید فراغت
گر هست ترا حاصل بالله که مرا نیست ۴

روی دل ازین شاهد بد مهر بگردان
کانجا که جمالست نشانی ز وفا نیست ۵

زین عالم خونخواره دلی خون ز تغابن
دانم که کرا هست ندانم که کرا نیست؟ ۶

پایی و سری نیست به زیر فلک دون
گر دست فلک همچو فلک بی سر و پا نیست ۷

کس نوش نکردست ز خمخانه دوران
یک جام صفا کاخر او درد جفا نیست ۸
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱ - هنگام آنکه صبح صف آسمان شکست
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - مرا زین بیش در عالم غمی نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.