هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از رنجها و غمهای زندگی سخن میگوید و بیان میکند که در این جهان پر از درد و رنج، یافتن آرامش و همراهی دشوار است. شاعر از ناامیدی و بیپناهی انسان در برابر مصائب زندگی میگوید و اشاره میکند که حتی در میان جمعیت نیز کسی را نمیتوان یافت که بتواند غمها را تسکین دهد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است باعث سردرگمی یا ناامیدی شود. همچنین، مفاهیم موجود در شعر مانند رنج، غم و ناامیدی، مناسب مخاطبانی است که از بلوغ فکری کافی برای درک این موضوعات برخوردارند.
شماره ۳۷ - گلی کو کزان رنج خاری نیابی؟
گلی کو کزان رنج خاری نیابی؟
میی کو کزان می خماری نیابی؟ ۱
به دشت جهان هر نفس عاشقان را
غم آید ولی غمگساری نیابی ۲
ازین رهروان گر کسی برشماری
وزان حاصل الا شماری نیابی ۳
مگر کار اهل عدم دارد ار نه؟
ازین جمع نا اهل کاری نیابی ۴
اگر سقف گردون فرود آید از پا
بجز بر سر سوگواری نیابی ۵
نگر گر میان جهان به نگردد
ز دریای غم بر کناری نیابی ۶
مجیر از تو کار جهان برنگردد
که از سبزه ای نو بهاری نیابی ۷
میی کو کزان می خماری نیابی؟ ۱
به دشت جهان هر نفس عاشقان را
غم آید ولی غمگساری نیابی ۲
ازین رهروان گر کسی برشماری
وزان حاصل الا شماری نیابی ۳
مگر کار اهل عدم دارد ار نه؟
ازین جمع نا اهل کاری نیابی ۴
اگر سقف گردون فرود آید از پا
بجز بر سر سوگواری نیابی ۵
نگر گر میان جهان به نگردد
ز دریای غم بر کناری نیابی ۶
مجیر از تو کار جهان برنگردد
که از سبزه ای نو بهاری نیابی ۷
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۷
۳۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶ - خرمی رو در کشیدست از جهان
گوهر بعدی:شماره ۳۸ - گر به عالم درد فرقت را همی درمان بدی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.