غزل ۵۴۳ - دامن دل از تو در خون می‌کشم

دامن دل از تو در خون می‌کشم
ننگری ای دوست تا چون می‌کشم ۱

از رگ جان هر شبی در هجر تو
سوی چشم خونفشان خون می‌کشم ۲

گرچه چون کاهی شدم از دست هجر
بار غم از کوه افزون می‌کشم ۳

دور از روی تو هر دم بی تو من
محنت و رنج دگرگون می‌کشم ۴

آن همه خود هیچ بود و درگذشت
درد و غم این است کاکنون می‌کشم ۵

من که عطارم یقین می‌باشدم
کین بلا از دور گردون می‌کشم ۶