غزل ۵۴۹ - هرگز دل پر خون را خرم نکنی دانم

هرگز دل پر خون را خرم نکنی دانم
مجروح توام دانی مرهم نکنی دانم ۱

ای شادی غمگینان چون تو به غمم شادی
یکدم دل پر غم را بی غم نکنی دانم ۲

چون دم دهیم دایم گر دم زنم و گرنه
با خویشتنم یکدم همدم نکنی دانم ۳

هر روز وفاداری من بیش کنم دانی
مویی ز جفاکاری تو کم نکنی دانم ۴

چون راز دل از اشکم پنهان به نمی‌ماند
در پردهٔ یک رازم محرم نکنی دانم ۵

گفتی که اگر خواهی تا عهد کنم با تو
گر عهد کنی با من، محکم نکنی دانم ۶

آن روز که دل بردی گفتی ببرم جانت
ای راحت جان و دل این هم نکنی دانم ۷

سهل است اگرم کشتی از جان بحلت کردم
صعب است که بعد از من ماتم نکنی دانم ۸

با خیل گران‌جانان بنشسته‌ای و یکدم
عطار سبک‌دل را خرم نکنی دانم ۹