غزل ۵۵۱ - من پای همی ز سر نمی‌دانم

من پای همی ز سر نمی‌دانم
او را دانم دگر نمی‌دانم ۱

چندان می عشق یار نوشیدم
کز میکده ره بدر نمی‌دانم ۲

جایی که من اوفتاده‌ام آنجا
از هیچ وجود اثر نمی‌دانم ۳

گر صد ازل و ابد به سر آید
از موضع خود گذر نمی‌دانم ۴

جز بی جهتی نشان نمی‌یابم
جز بی صفتی خبر نمی‌دانم ۵

مرغی عجبم زبس که پریدم
گم گشتم و بال و پر نمی‌دانم ۶

این حال چو هیچکس نمی‌داند
من معذورم اگر نمی‌دانم ۷

بگرفت دلم ز دانم و دانم
تا کی دانم مگر نمی‌دانم ۸

چون قاعدهٔ وجود بر هیچ است
یک قاعده معتبر نمی‌دانم ۹

جنبش ز هزار گونه می‌بینم
یک جنبش جانور نمی‌دانم ۱۰

آن چیست که خلق ازوست جنبنده
کو علم چو این قدر نمی‌دانم ۱۱

با خلق مرا چکار چون خود را
گم کردم و پا و سر نمی‌دانم ۱۲

با آنکه فرید پست گشت این جا
زین پست بلندتر نمی‌دانم ۱۳