هوش مصنوعی: این متن بیانگر حالتی از مستی معنوی و عشق الهی است. شاعر از رسیدن به حالت مستی بدون نوشیدن شراب سخن می‌گوید و از عشق و پرستش معشوق الهی صحبت می‌کند. او از رهایی از خودی و رسیدن به حالت شکست در برابر معشوق سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که در جهانی که هشیاران مست هستند، آنها نیز به حالت مستی معنوی رسیده‌اند. شاعر همچنین به ناقص بودن خود و کامل بودن معشوق اشاره می‌کند و از نیستی و هستی خود سخن می‌گوید. در نهایت، او به عطار و عنایت الهی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که به لطف الهی به این حالت رسیده‌اند.
رده سنی: 18+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. مفاهیمی مانند مستی معنوی، عشق الهی، و نیستی و هستی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد و نیاز به تجربه و دانش بیشتری دارد.

غزل ۵۸۷ - باده ناخورده مست آمده‌ایم

باده ناخورده مست آمده‌ایم
عاشق و می پرست آمده‌ایم ۱

ساقیا خیز و جام در ده زود
که نه بهر نشست آمده‌ایم ۲

خیز تا از خودی برون آییم
که به خود پای بست آمده‌ایم ۳

چون شکستی نبود جانان را
ما ز بهر شکست آمده‌ایم ۴

در جهانی که مست هشیار است
هوشیاران مست آمده‌ایم ۵

ناقصان بلی خویشتنیم
کاملان الست آمده‌ایم ۶

هستی و نیستی ما بنماند
ما مگر نیست هست آمده‌ایم ۷

ما چنین خوار نیستیم الحق
که به عمری به دست آمده‌ایم ۸

همچو عطار در محیط وجود
به عنایت به شست آمده‌ایم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۸۶ - ما به عهد حسن تو ترک دل و جان گفته‌ایم
گوهر بعدی:غزل ۵۸۸ - ما می از کاس سعادت خورده‌ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.