هوش مصنوعی:
این متن بیانگر احساسات و باورهای عرفانی و روحانی است. شاعر از تجربههای معنوی و ارتباط با عالم قدسی سخن میگوید و تأکید میکند که زندگی مادی برای او کافی نیست. او خود را از این جهان جدا میداند و معتقد است که در کنار قدسیان پرورش یافته است. همچنین، او از عدم درک دیگران نسبت به این تجربیات شکایت میکند و بیان میکند که حقیقت درونی او از دید دیگران پنهان است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
غزل ۵۸۸ - ما می از کاس سعادت خوردهایم
ما می از کاس سعادت خوردهایم
در ازل چندین صبوحی کردهایم ۱
با غذای خاک نتوانیم زیست
ما که شرب روح قدسی خوردهایم ۲
عار از آن داریم ازین عالم که ما
در کنار قدسیان پروردهایم ۳
تا که مهر مهر او بر جان زدیم
نقش غیر از لوح دل بستردهایم ۴
هر که این باور نمیدارد ز ما
گو بیا اینک بیان آوردهایم ۵
از برون پرده ما را کس ندید
زانکه ما در اندرون پردهایم ۶
گرچه عطاریم و بوی خوش دهیم
خویشتن را به ز کس نشمردهایم ۷
در ازل چندین صبوحی کردهایم ۱
با غذای خاک نتوانیم زیست
ما که شرب روح قدسی خوردهایم ۲
عار از آن داریم ازین عالم که ما
در کنار قدسیان پروردهایم ۳
تا که مهر مهر او بر جان زدیم
نقش غیر از لوح دل بستردهایم ۴
هر که این باور نمیدارد ز ما
گو بیا اینک بیان آوردهایم ۵
از برون پرده ما را کس ندید
زانکه ما در اندرون پردهایم ۶
گرچه عطاریم و بوی خوش دهیم
خویشتن را به ز کس نشمردهایم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۸۷ - باده ناخورده مست آمدهایم
گوهر بعدی:غزل ۵۸۹ - دست در عشقت ز جان افشاندهایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
