شماره ۳ - مرا بی وفا خواند آن بی وفا

مرا بی وفا خواند آن بی وفا
که هرگز نگوید سخن بی جفا ۱

ز من چون رسد بی وفائی بدوست
که دشمن نبیند ز من جز وفا ۲

ندانم صواب از خطا زین قبل
صواب من او را نبیند خطا ۳

نیازارد آن را بجان هیچ کس
که دل داده باشد مرا در عطا ۴

از آن پس که من دیده باشم بدی
بجز نیکی از من نیابد جزا ۵

ولیک از دل خویش گوید سخن
اگر ناسزا باشد و گر سزا ۶

همیشه خلاف من آنکس کند
که من جویم او را همیشه رضا ۷

قضا گرددان کار ما از سخن
همه کار نیکو کند مان قضا؟ ۸