شماره ۲۱ - بهشت من بدو گیتی بجز سرای تو نیست

بهشت من بدو گیتی بجز سرای تو نیست
مرا بهشت و سرا هم بجز برای تو نیست ۱

دلم نباشد راضی بدل ربودن آن
گه بسته با دل و جانی و او بجای تو نیست ۲

تنم بپای ببست و دلم بپای ببست
مرا دو چشم و دل جانی ولی بپای تو نیست ۳

هوای توبه تنم در روان شده است چنانک
بهر کجا بنهم دست جز هوای تو نیست ۴

اگر همیشه وفا خوشتر از جفا باشد
وفای هیچکسم خوشتر از جفای تو نیست ۵

خدایگانا جور و جفا نباید کرد
برانکه پیشه و کارش بجز وفای تو نیست ۶

اگر سپهر برین درگه و سرای تو است
مرا سپهر جز از درگه و سرای تو نیست ۷

اگر ببوسد پای من آسمان بمثل
عبیر و مشگم چون گرد خاکپای تو نیست ۸

عزیزدار کسی را که دوستدار تو گشت
اگر سزای تو هست و اگر سزای تو نیست ۹