شماره ۲۵ - بار خدایا ز مرگ منت چه آید

بار خدایا ز مرگ منت چه آید
بی گنهان را ز غم مکش که نشاید ۱

خامشی خویش خوار داری لیکن
خامشی من ترا همی نکزاید ۲

تا تو یکی ره بسوی من نگرائی
هیچ سعادت بسوی من نگراید ۳

گر بر تو دست من رسد عجبی نیست
آنکس کو می خورد تنش برباید ۴

آمده نوروز و شعر باید نیکو
چو نان کز طبع زنگ غم بزداید ۵

طبعی باید گشاده شعر نکو را
جز سخنان تو طبع می نگشاید ۶

گرت بکار است شعر نیک سخنگوی
خامش باش ارت شعر نیک نیاید؟ ۷